"Kumulacja gniewu" Monika Fudali

*Tytuł: "Kumulacja gniewu"
*Autor: Monika Fudali

*Wydawnictwo: Warszawska firma wydawnicza

*Rok wydania: 2012

*Ilość stron: 69

*Ocena: 5/6

*Opis:

"Dusze nie zawsze udają się na tamten świat. Niekiedy na ziemi trzyma je coś silniejszego niż grawitacja. To nie pozwala im odejść, nie pozwala zaznać spokoju, niekiedy zamyka w pętli wspomnień, a niekiedy w amoku cierpienia.
Co może zrobić osamotnione dziecko w ciągłej retrospekcji własnej śmierci, własnego bólu? Rodzi się w nim przerażający gniew bezsilności i strachu, który może ranić..."

*Moje odczucia:

Kolejne spotkanie z Moniką Fudali, które wywarło na mnie pozytywne wrażenia.

Zastanawialiście się jakbyście się zachowali, gdybyście mieli nadprzyrodzone zdolności tak jak nasi bracia z książki? Gdybyście mogli zobaczyć duszę zmarłej osoby, a nawet doświadczyć jej dotyku? Brzmi przerażająco prawda?

Dużo się słyszy o duchach, o walce z duchami, czy też o duszach, które balansują na granicy dwóch światów, gdyż jest coś, co nie pozwala im odejść na tamten świat. Autorka ukazuje nam właśnie świat takiego chłopczyka, którego rodzina myśli, że zaginął, i że jeszcze się odnajdzie. Ale kiedy na ich drodze pojawia się dwójka braci, wszystko się diametralnie zmienia.

Dlaczego zaginiony chłopiec, a raczej jego dusza, wciąż się kręci wokół swojej rodziny? Dlaczego pragnie krzywdzić najbliższych? Kumuluje w sobie gniew, którego ujście przerzuca na członków rodziny.

Wierzycie, że dusze zmarłych nie zawsze mogą odejść na tę drugą stronę? Jeśli jest jakaś niewyjaśniona sprawa, coś co ich gnębi, nie mogą odejść, dopóki to się nie rozwiąże. Osobiście wierzę w duchy, ale nie widziałam nigdy żadnego na własne oczy, i raczej bym nie chciała widzieć. Uważam jednak, że każda dusza zasługuje na prawdę o swoim losie i na wieczny spokój. Prawda zawsze, prędzej czy później wyjdzie na jaw. Czy zatem Jimy będzie mógł w spokoju odejść? Co takiego się wydarzyło, że jego dusza wciąż jest po tej stronie świata?

Autorka po raz kolejny udowadnia, że choć książka nie jest nie wiadomo jak obszerna, to może być dobra. Mamy tutaj do czynienia z niezwykle plastycznym językiem, szybko rozwijającą się akcją oraz mnóstwem emocji, które odczuwałam niemalże na każdej stronie tej książki. Jak przystało na swój gatunek książka spełnia wszystkie wymogi. Jest groza, napięcie i gniew. Nie bez powodu książka nosi taki tytuł jak nosi, gdyż czytelnik czytając z każdą kolejną stroną odczuwa powiększającą się kumulację gniewu. Czy znajdzie ona swoja ujście?

Kumulacja gniewu to błyskawiczna akcja, trzymająca w napięciu historia i zakończenie, które zwala z nóg. Nie ukrywam, że ta niepozorna książeczka wywołała we mnie ogrom emocji. Każda dusza zasługuje na wieczny odpoczynek. Zachęcam do przeczytania.

Książkę przeczytałam w ramach Book Tour organizowanego przez Krainę Książką Zwaną.

Czytaj więcej »

"Ogniskowa" J. D. Bujak

*Tytuł: "Ogniskowa"
*Autor: J. D. Bujak

*Wydawnictwo: Videograf
*Rok wydania: 2016

*Ilość stron: 348

*Ocena: 7/10
*Opis:

Emilia jest z pozoru zwyczajną, skromną studentką jednej z krakowskich uczelni. Jednak jej niezwykłe zdolności, które ujawniły się już w dzieciństwie, znowu dają o sobie znać. Zdarza się bowiem, że dziewczyna widzi lub słyszy duchy zmarłych tragicznie osób, które proszą ją o pomoc w różnych niezałatwionych sprawach. Przy jednej z takich spraw poznaje studenta prawa, który odbywa praktyki w policji i dorabia sobie u pewnego adwokata. Tymczasem w mieście dochodzi do dziwnych zgonów i zaginięć studentek wynajmujących pokoje u starszych kobiet. Zaangażowany w śledztwo adwokat i jego młody pomocnik postanawiają wykorzystać nadzwyczajne umiejętności Emilii…

*Moje odczucia:

Emilia to studentka, która od dzieciństwa posiada niezwykłe zdolności, bowiem słyszy i widzi duchy zmarłych tragicznie osób, które proszą ją o pomoc. Nie ma jednak zbyt wielu przyjaciół, gdyż kiedy wyjawia im swoją tajemnicę, tamci się od niej odsuwają uważając ją za dziwaka. Dopiero kiedy na swojej drodze spotyka Michała, jej życie nabiera barw.

Zjawiska paranormalne, czy ktoś z Was miał może z nimi kiedyś styczność? Uważacie, że duchy istnieją? Osobiście uważam, że tak, duchy istnieją, choć sama się nigdy z żadnym nie spotkałam. Nasza bohaterka widzi je od dzieciństwa, nie boi się ich, pragnie im jedynie pomóc, sprawić by ich dusze mogły spokojnie odejść.

W mieście dochodzi do zgonów, które ciężko wytłumaczyć, zazwyczaj giną starsze Panie. Do tego dochodzą zaginięcia studentek. Czy niezwykłe zdolności Emilii pozwolą wytłumaczyć te dziwne zjawiska?

Autorka stworzyła powieść grozy, ze zjawiskami paranormalnymi, mamy tutaj do czynienia z duchami, strzygami oraz demonami. Kiedy nad ciałem człowieka przejmuje władzę demon, bliscy tej osoby momentalnie znajdują się w niebezpieczeństwie. W rzeczywistości zdarza się, że w niektórych ludzi wstępuje taki demon. Dochodzi do egzorcyzmów, by móc go wypędzić z danego ciała. Na samą myśl o takim wydarzeniu przechodzą mi ciarki po ciele.

Zastanówmy się zatem czy talent Emilii jest darem czy też przekleństwem? Czy ona jest jedyną osobą z niewytłumaczalnymi zdolnościami? Jej postać zdecydowanie budzi respekt, gdyż nie wpada w jakiś obłęd poprzez dwój dar. Kiedy widzi ducha, intuicja jej podpowiada, że musi mu pomóc. Jednak jest osobą samotną, czującą się jak jakiś wyrzutek. Brakuje jej rówieśników z którymi mogłaby się spotykać.

"Emilia oparła się wygodniej i w zadumie trawiła właśnie usłyszane słowa. Przez całe swoje życie była przekonana, że jest wyrzutkiem. Jedyną osobą z tak dziwacznymi zdolnościami, przez swój przeklęty talent żyjącą zawsze na uboczu. Z dala od zabaw, młodzieżowych rozrywek."

 J. D. Bujak dobrze wykreowała swoich bohaterów. Są różnorodni, każdego z nich na swój sposób da się polubić. Książka od początku do końca trzyma w sobie zagadkę. Czytelnik wspólnie z bohaterami stara się rozwikłać tajemnicę zaginięć studentek i dziwnych zgonów starszych kobiet. Bardzo spodobał mi się wpleciony wątek miłosny, który mile mnie zaskoczył. Czasami jednak odnosiłam wrażenie, że dialogi są zbyt proste i czegoś im brakuje. Zabrakło mi tutaj również emocji, moich emocji podczas czytania. Kilka razy zdarzyło się, że przeszły mi ciarki, jednak jak na powieść grozy było tego zdecydowanie mało. Oczekiwałam, że od początku do końca będzie trzymać mnie w napięciu, sprawiać, że będę się bała, a jednak to się nie pojawiło. Niemniej pomijając te fakty, książkę czyta się na jednym wdechu.

Ogniskowa to powieść, w której czytelnik spotka się z ogromem zjawisk paranormalnych, częściowo pomieszanych z elementami fantastyki. To książka, która zmusi swojego odbiorcę do poruszenia szarymi komórkami, by mógł wspólnie z bohaterami rozwikłać zagadkę, którą przygotowała dla niego autorka. Polecam tym, którzy lubią niebezpieczny świat przedstawiony w literaturze.

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania serdecznie dziękuję autorce.

Czytaj więcej »